DEADBEAT
Urodzony w 1978 roku w Kitchener (Ontario) w Kanadzie Scott Monteith może się pochwalić niezwykle różnorodną i wielobarwną historią muzyczną. Pierwszym doświadczeniem muzycznym tego syna terapeutki Reiki i pastora Kościoła Zjednoczonego Kanady był oczywiście śpiew w chórze. Po krótkiej przygodzie, jako młody nastolatek, z bardziej nieugładzonymi formami acid rocka (gdzie największą rolę odgrywały cykliczne jam sessions), dosyć szybko zainteresował się industrialnymi odcieniami muzyki, wyznaczanymi przez Throbbing Gristle, Skinny Puppy czy Front 242. Równie często wymykał się do Toronto na weekendowe rave'y, gdzie poznał (przyszłych współpracowników i długoletnich przyjaciół) - Mike'a Shannona i Jeffa Milligana. Pod wpływem jednego, przesyconego muzyką Basic Channel i Maurizio setu, gdzieś w okolicach '94 lub '95 roku, Scott sam zaczął przygodę z djką, grając głównie płyty ambientowe i zdubowane techno. Krótko po skończeniu 18 lat, przeniósł się do Montrealu, by "zacząć wszystko od nowa".

Jeden z jego pierwszych współlokatorów organicznie nie znosił muzyki elektronicznej. By zatem przerwać ciągły potok elektronicznych dźwięków dobywających się z pokoju Scotta, ten fan reggae podjął się zadania zaznajomienia Scotta z klasycznymi nagraniami roots, ska czy dubu. Od tego czasu brzmienia te całkowicie go opanowały. Zawsze elastycznie dostosowujący się do nowo napotykanych okoliczności, szybko stał się ważnym elementem wzrastającej sceny elektronicznej Montrealu (z Akufenem czy Timem Heckerem na czele). Zaczął, wraz z innym ze współlokatorów, Stevem Beaupre (z którym w tej chwili tworzy projekt Crackhaus) organizować imprezy pod szyldem Covert Ops, które przyciągały większość późniejszych organizatorów dopiero-co-rodzącego-się festiwalu Mutek (Alain Mongeau, Eric Mattson czy Vincent Lemieux).

Między 1999 i 2003 Scott pracował także dla mającej swoją siedzibę w Montrealu firmy programistycznej Applied Acoustics Systems (AAS), gdzie pogłębiał swoją wiedzę dotyczącą syntezy i architektury dźwięku.

Mimo że spędza sporo czasu konstruując nowe instrumenty (używając Tassmana AAS, jak również Reaktora Native Instruments), sam proces technologiczny nie jest dla niego najważniejszy: "Dźwięk może być sam w sobie interesujący, tak z estetycznej jak i technicznej perspektywy. Ale jeśli to wszystko, co ma do zaoferowania, szybko staje się nudny. Dlatego im dłużej pracuję z dźwiękiem, tym bardziej istotne jest dla mnie tworzenie dźwięków, które są dużo bardziej "moje" niż "nowe"”. Jest także wyznawcą software'owej szkoły kompozycji: "Nie używam innego sprzętu niż moje kontrolery MIDI i myślę, że tak już pozostanie".

Niezwykle płodny kompozytor, jak też świetny performer, pod pseudonimem Deadbeat, jak też z projektem Crackhaus, wydaje w szeregu uznanych wytwórni. Debiutancki album na niezwykle uznanej Intr_version ("badania nad dubem na poziomie komórkowym"), następnie szereg nie mniej udanych singli, wreszcie w 2002 ukazuje się jego pierwszy album dla ~scape, "Wildlife Documentaries" - album, który na nowo odkrył dźwiękowe znaki charakterystyczne dubu, ubierając je w niemal filmową opowieść.

"Ze względu na to, że moja muzyka jest tak mocno inspirowana tradycją czarnej muzyki, często jest dla mnie problemem znalezienie właściwych proporcji między okazaniem szczerej miłości i szacunku poprzez moje interpretacje, a popadaniem w pułapkę nostalgicznych zapożyczeń (i kulturowego zawłaszczenia)". Jego następny album, wydany w 2003 "Something Borrowed, Something Blue", będący ścieżką dźwiękową dla miesięcy poprzedzających ślub Scotta, dowodzi, że udało mu się uniknąć wspomnianej wyżej pułapki.

Jest mistrzem rozmytych granic, którego powszechnie znane, zuchwałe podejście do dekonstruowania gatunków i mieszania muzycznych metafor cały czas połyskuje subtelnymi promieniami pomysłowości. Pozwalając swym opowieściom rozwijać się w urzekającym rozmarzeniu, Scott zmusza nas do podążania za nim i jego niepowtarzalnym zestawem wcieleń w ich niezwykłej podróży w wiecznie komplikującej się jakby filmowej fabule - historii, która ciągle szuka swojego zakończenia.

Š ~scape & plateaux